Verliezen is zuur. Verliezen na verlenging is nog zuurder. Verliezen na verlenging in Vlissingen is… nou ja, vul zelf maar in. Ik zei gisteren al, het enige voordeel van zo’n lange terugrit, is dat je bui hopelijk weer enigszins verbeterd is zodra je in Werkendam aankomt. Toen bleek dat ook de heren verloren hadden, had ik toch wel een beetje een hard hoofd in de stemming in de kantine. Na een paar (rosé)biertjes bleek dit gelukkig mee te vallen. Maar goed, terug naar waar het begon... de wedstrijd.
Met twee overwinningen in the pocket reisden we af naar het Zeeuwse om daar op een klein veld aan te treden tegen BC Vlissingen. De eerste zes minuten van de wedstrijd waren duidelijk voor ons (2-11). De aanval liep prima en diverse dames kwamen tot scoren. De thuisploeg werd wakker en wist via hun centers tot scoren te komen. Anouk scoorde de laatste punten dit kwart en bepaalde de stand op 8-15.
Via een inside-score van Marieke en een tweede drietje plus twee rake vrije worpen van Jarony liepen we uit naar 11-20. Beide teams kwamen dit kwart overigens vaak aan de vrije worplijn te staan. Vlissingen mocht achttien keer schieten en schoot de helft raak. Wij kregen twaalf kansen vanaf de lijn en scoorden er negen. Dit hele gebeuren zorgde ervoor dat de wedstrijd maar moeizaam op gang kwam. Gelukkig was Vera trefzeker, waardoor we dit kwart nipt konden winnen. Ruststand: 29-36.
Na vermoedelijk een donderspeech van hun coach, kwamen de Zeeuwse meiden goed uit de kleedkamers. Ook hun afstandschoten begonnen te vallen. Gelukkig was Anja aan de Werkendamse kant nog wel bij de les, en zodoende stonden we na vijf minuten gelijk 40-40. Daarna waren het de centers van Vlissingen die hun weg naar de basket zeer goed wisten te vinden. Aanvallend kwamen wij niet lekker in onze aanval. Dit kwart werd dik verloren (22-8) en dus keken we ineens tegen een achterstand van zeven punten aan: 51-44.
Zeven punten is niet erg. Een aantal speelsters in foutenlast is wat minder. Toch lieten we ons niet van de wijs brengen en door o.a. zes punten op rij van Diede kwamen we na vijf minuten weer terug in de wedstrijd: 52-52. Toen brak het zogenaamde fouten/vrije worpen-festijn aan. Anja en Jarony mochten de bank al opzoeken met een volle strafkaart en de spanning zat er goed in. Met nog twee minuten te spelen stond het 56-53. Een score van Vera, 56-55. Nog zo’n 50 seconden te spelen. Vlissingen mist twee vrije worpen. Marieke scoort er aan onze kant één. Halve minuut, afstandschot van Vlissingen: 58-56. Nog zeven seconden, de thuisploeg krijgt weer vrije worpen. Eén wordt er verzilverd: 59-56. Bal snel innemen, ikzelf dribbel naar de overkant, forwards worden verdedigd en seconden tikken weg. Drietje vanaf de kop, zoemer gaat en RAAK! Even werd iedereen gek, inclusief de tribune waar gelukkig ons tweede herenteam ook zat om ons aan te moedigen. Euforie en adrenaline alom, maar nu nog vijf minuten verlengen.
Na zo’n rake driepunter waren die laatste vijf minuten toch wel een beetje een dieptepunt (lees: verschrikkelijk naar vervelend irritant zonde). We hebben zelf de overwinning niet uit het vuur kunnen slepen, maar het feit dat wij in die vijf minuten maarliefst zestien vrije worpen tegen kregen werkte niet echt mee. Inmiddels zaten Vera en Marieke ook op de bank met vijf P’s. Het drietje van Anouk en de score van Yolanda mochten niet meer baten. We verloren de wedstrijd met 71-64.
Wat ik al zei, verliezen is zuur, maar dit… Grrrrr! Deze week weer hard trainen en de koppies omhoog. Aanstaande zaterdag de 15e komt de titelkandidaat Kimbria op bezoek, eens kijken of we de punten in Werkendam kunnen houden. De wedstrijd begint op 18.15 uur, dus we zien u wel verschijnen!
Voor de liefhebbers nog even de statistieken:
Virtus: 38 fouten
Vlissingen: 18 fouten
Virtus: 20 vrije worpen
Vlissingen: 53 vrije worpen
Sorry, nu de echte statistieken ;-) :
Diede 11, Vera 11, Jarony 10, Marieke 9, Anja 8, Rianne 8, Anouk 5, Yolanda 2 punt(en).
Virtus